Afet-i Devran

Letafet’e ithafen...

Dün salınarak geçti yine caddeden,
Dudaklarında aynı tebessümle
Ardınca sürüklerken baharı
Kaldı ki, gülse bu sabah tekrar,
Senfoniye başlar yüreğimin sessiz saka kuşları.

O ne endam ya Rab!
Rüzgâra bırakır ekseri
Latif, güneş rengidir uzun saçları,
Kızıl yüksek ökçelerinin tiz sesinden
Şarkıya meyleder bütün parke taşları.

Gözlerinin içinde okyanusu saklar
Öyle ki, anlatılası değildir şuh bakışları
Lâl eder dilimi ya, şikâyet etmem
Değişmem bir ömre, aşk’la baktığı her anı.

İlker PAMUKÇU