Dil mecalsizdir
Görünür olmayı reddedince şiir
Dağılınca yüreğin çelikten zırhı
Zaman en kuduz köpek
Kalem suspus
Kalem zindanda mahpus
Çareler alaycı böyle zamanlar
Çareler raksta en kıvrak köçek
Dener ama yazamaz
Sessizliği bozamaz
Buza kesen ellerim
Tunçtan gözyaşıma döşek
Çıkınca toprağıma hüzünler
Canımı almadan gitmezler
Onlar ki, bin kişi
Ben tek
İlker PAMUKÇU/08
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder