Biz Üç Kişiyiz Doktor!
Bir yanım sessiz bir çocuk
Sokak lambalarında ısınıp
Candan tebessümlerle beslenirken;
Kaldırım taşlarını yastık bilip
Yorgan diye yıldızları üstüne çeken
Diğer yanım epeyce uçuk
Uçurum kenarında eğleşip;
Hayalindeki sevdasını gözlerken
Yalnızlığın sessiz çığlığını işitip
Yardan aşağı düşen
En akıllımız objektif az buçuk
Yansıma halinde durup
Güneşli güzel günler beklerken
Diğerlerine aldırmayıp
Bazen önde bazen arkada kalan gölgem
Evet doktor!
Biz üç kişiyiz bu yolculukta
Ne beraber olmayı ne ayrılmayı becerebilen
Durduğumuzda öleceğimizi biliriz
Hızla ilerlememiz işte bu yüzden
Hayatın keskin köşelerinden
İlker PAMUKÇU/07
Laf aramızda bu dördüncüsü de kendini şair sanıyor doktor.
Dokunma kendi haline bırak
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder