
Bu akşam hüzzam kemanda perde
Ellerim titriyor çalamıyorum
Hüzün kol geziyor yorgun tellerde
Yine ağlamaya doyamıyorum
Tükendi umudum halim virane
Anılar denizinde boğuluyorum
Düşmüşüm tariften azade derde
Tutunacak bir dal bulamıyorum
Uçmayı unutan kuşa benzedim
Öyle boynu bükük dolanıyorum
Delik deşik olmuş naçar yüreğim
Artık senli hayaller kuramıyorum
Beşinci mevsimi sanki ömrümün
Yaşamın tadını alamıyorum
Şu köhne şehirde her anım sürgün
Paslı zincirleri kıramıyorum
İşte budur ahvalim bu zindan yerde
İnan her saniye bunalıyorum
Duvarlar taarruzda şimdi üstüme
Sessizliğin kalabalığında kayboluyorum.
İlker PAMUKÇU
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder