Git Başımdan Çocuk Ellerim Yok Benim

Sehpama vurulan tekme
Zihnime düşen hüzünce öldüm
Git başımdan çocuk
Git!
Gözlerimin rengi yok benim

Sıcak değil
Seni de üşütür
Nafile döktüğün dil
Öğreneceksin nasıl olsa zamanla
Ellerim yok benim

Git çocuk
Git başımdan
Götüremem tebessümlerini yıldızlara
Sana yalan söyledim

Dudaklarımdan kazıdı kazıyalı
Dil/im dil/im artıklarını yâr
Kanatsızdır düşlerim

Git çocuk
Git başımdan
Neden inanmıyorsun?
Hiç gökkuşağı rengine dokunmadı tenim

En son güvercin havalanmadan çık yola
Koş durma!
Kan ve barut kokmamalı senin düşlerin
Senin de anan ağlamamalı
Zamanın burgacında

Başka yalanım kalmadı çocuk
Tükendim

Git çocuk
Git başımdan
Sahi; gözlerimi de alır mısın yanına?
Kirpiğine dokunduğunda beyazın
Ve güneş sesini yakmadığında
Biraz daha ben olacaksın
Şaşırma!

İşte o zaman aç katre katre
Uzaklardan yağ toprağıma
En katıksızını bulacaksın aşkın

Git be çocuk
Kalırsan senide vururlar anla

Zamanın tozlu rafından
Anılarımı al götür
Ek bağrına ışığın
Büyüyecekler emin ol zamanla

Yakamozlar sulayacak filizlerini
İşte o zaman gülümsesin apak tenin
Git çocuk git
O diyar senin yerin
O diyar senin

İnanma
Bu salalar sana değil
Aldırma musalla kalabalığına
Ölüm yeniden doğmaktır
Ölüm benim en bakir yerim

Ağlama
Haydi!
Git şimdi
Uzağa
Söz bekleyeceğim seni
Velev ki, gelmedin anlayacağım
Çıkarmışsın kederin yamalı paltosunu
Ve dokunmuşsun özlediğin yıldızlara…

Git çocuk
Git
Yalvartma!


İlker PAMUKÇU
Altı Mayıs 2008
03,45 İstanbul